Parser PHP podczas wykonywania skryptu sprawdza jego poprawność.
Jeśli coś się nie zgadza, zostaniemy o tym poinformowani. Skrypt
będzie jednak wykonany do miejsca, w którym pojawił się błąd. Przy
komunikacie o błędach podana zostanie informacja o typie błędu,
pliku w którym ten błąd zaszedł oraz linii zawierającej błąd.
Najczęściej są to błędy składniowe - brak średnika na końcu linii,
niedomkniętych nawiasach (bardzo częsty błąd przy złożonych
instrukcjach warunkowych), cudzysłowach lub nawiasach klamrowych
kończących blok danych (przy instrukcjach warunkowych, pętlach).
Błędy przy braku zamykających nawiasów klamrowych łatwo można
rozpoznać, ponieważ numer linii zawierającej błąd jest o jeden
większa od liczby linii w pliku.
PHP w wersji czwartej nie posiada jako-takiego debuggera. Wersja
trzecia miała możliwość debugowania skryptów po ustawieniu
odpowiednich opcji w konfiguracji PHP, który będzie się łączył z
odpowiednim portem podanym w konfiguracji, na który będą przesyłane
dane o błędach. Niektóre edytory wspomagające tworzenie skryptów
PHP (jak np. Quanta+ pod Linuksa) posiadają wbudowaną obsługę
debuggera. Jest to jednak metoda skomplikowana (więcej o niej w
dokumentacji do PHP) i wymaga interwencji administratora serwera
(sprawa jest łatwiejsza jeśli programista jest administratorem).
Istnieje metoda dużo prostsza. Po prostu w kluczowych miejscach
skryptu (zazwyczaj tych, w których skrypt działa nieprawidłowo lub
niezgodnie z zamierzeniami) należy wyświetlić interesujące nas
zmienne za pomocą polecenia echo. Można też skorzystać z
instrukcji warunkowych, ale o tym w dalszej części kursu.
Na początek warto jest zapoznać się z informacjami, które wyświetlą
się po użyciu funkcji phpinfo(). Funkcja ta
wyświetla wszystkie informacje o konfiguracji PHP (bardzo przydatne
przy poszukiwaniu gdzie powinien znajdować się plik
php.ini) oraz wszystkie zmienne środowiskowe,
serwera oraz przekazane metodami GET, POST, COOKIE oraz sesyjnymi.